Gezond Leven Levensverhalen

Heb je pijn? Leer stil zitten!

leer-ons-stil-te-zitten-tim-parks

Leer ons stil te zitten – door Tim Parks

Alweer een boek over…

Wordt dit nou al mijn 4e of 5e verhaal over mijn ‘pogingen-tot-structurele-meditatie-beoefening’?

Ik weet het niet want ik ben de tel kwijt. Maar iedere keer val ik wéér juichend in de armen van een nieuw boek over dit onderwerp.

Dit keer werd mijn aandacht getrokken vanwege het feit dat op de omslag van Leer ons stil te zitten, een aanbeveling staat van mijn idool Sylvia Witteman (Neerlands beste columniste, m.i.). Het zal geen toeval zijn dat zij bij de zelfde uitgever zit met haar boeken, maar toch. Ik ben begonnen met lezen en ben niet teleurgesteld. Verre van dat. Wat een heerlijk boek.

Tim Parks

Parks is een nuchtere auteur die wars is van alles wat naar zweverigheid riekt.
En de man heeft chronisch pijn. Heel veel pijn. Hij heeft klachten aan zijn prostaat en schrijft daar overigens uiterst komisch over. Heel open vertelt hij over de vele artsenbezoeken en akelige onderzoeken die hij ondergaat. Allen zonder succes. Hij bezoekt de beste van de beste ziekenhuizen, maar er is geen arts die hem kan helpen. Eigenlijk kunnen ze zelfs niets vinden. Desondanks stellen ze hem wel regelmatig een operatie voor. Dat weigert Parks.

Door de heftige en toenemende pijnen, moet hij zijn passies bijna loslaten. Wandelen, wildwatervaren en ook het schrijven valt hem allemaal steeds zwaarder.

A Headache in the Pelvis

Dan stuit hij bij de zoveelste zoekactie op internet, op een boek dat lijkt te gaan over zijn kwaal. Vrij vertaald naar ‘Hoofdpijn in de buik’. Hij bestelt het boek en dat wordt dan het begin van een omslag bij deze scepticus. In het boek wordt een oefening aangeraden waarbij men zich moet concentreren op de pijn, in plaats van er vanaf te willen.

Dit is nieuw en uit pure ellende en met groot wantrouwen gaat hij het doen. Tot zijn eigen grote verwondering is hij voor het eerst sinds maanden een kort ogenblik pijnvrij. Een paar seconden.

Hij gaat de oefening vaker doen en leert erdoor zijn pijn tegemoet te treden en er in te ontspannen. Al is het maar heel kort. Ontspanning is essentieel op weg naar herstel. Hij ontdekt dat als hij maar iets van spanning voelt, de spanning razendsnel toeneemt en hij erdoor overweldigd raakt. Hij kwam er achter dat hij altijd een en al spanning was en niets op zijn gemak deed.

Voorzichtig aan durft hij in te zien, dat die pijn misschien wel ergens voor nodig was.

Meditatie

Aangemoedigd door de nu nog minuscule resultaten, neemt hij de voor hem grote stap tot Vipassana meditatie. Hij gaat 10 dagen in een retraite en leert daar dus, met de nodige hobbels, daadwerkelijk stil te zitten. Hij leert er de relatie tussen lichaam en geest kennen. En uiteindelijk het nut die zijn pijn heeft gehad, want dat ‘stil zitten’ wordt de start van zijn genezing.

Parks beschrijft beeldend en met zelfspot, hoe hij ‘geleden’ heeft tijdens die retraite. Lijfelijk en psychisch. Het is een verhaal van een bijna verbaasde auteur, die normaliter literaire romans schrijft en zeker niet verhaalt over zweverige aangelegenheden als meditatie. Dat onderscheidt het boek dan ook van andere boeken die mediatie noemen als een weg naar herstel. En maakt het geschikt voor de sceptici onder ons.

Quotes

Ik las in dit boek een paar prachtige quotes van de auteur, die mij op een andere manier naar pijn doen kijken.

* Veel pijn die we voelen, komt voort uit onze reactie op pijn.

* Veel onrust komt voort uit onze reactie op onrust

* Het is met pijn net als met je gedachten tijdens meditatie:

Geen aandacht aan besteden, dan verdwijnen ze.

Mooie zinnen om te overpeinzen.

Tijdens het Stil Zitten.

Anja Willemsen

Je kunt het boek HIER bestellen. Happybooks werkt samen met de meer dan 100 zelfstandige, échte boekhandels in Nederland die zijn aangesloten bij Libris. Als je deze link gebruikt dan steun je zowel de boekhandels, als Happybooks. En dat waarderen wij natuurlijk enorm!

 

Over de auteur

Anja Willemsen

Anja Willemsen

Anja is een single mum. Zij woont samen met haar hond Bella (11 jaar) en heeft een dochter van 18 (studerend en op kamers).
Na ruim 20 jaar politieagent te zijn geweest, heeft zij door de trap van een paard leren vliegen, waarna zij via een wonderbaarlijke salto beland is in een burnout/depressie/whiplash/angststoornis (geef het beest een naam) en via daar in de wao èn in de polder.
Zij beraadt zich nu op wat te doen met de rest van haar leven.

Laat een bericht achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.