Column

Mijn stoel en de zomer

anja-willemsen-zomer

Hoezo?

Ja zéker wel.
Stoelen hebben van álles met boeken te maken.
En zomers ook.

Alleen nu even niet geloof ik.

Zomer

Ik was deze zomer zó voortvarend begonnen: door het kopen van een nieuwe stoel. Een van zit-tot-lig-stand traploos verstelbare goddelijke relax tuinstoel.

De bedoeling was dat ik dat ding in mijn tuin zou schuiven zodra de zon zich maar eventjes zou laten zien. En dan ergens tussen mijn vijgenboom en de kamperfoeliestruik in. Naast het tuintafeltje, want daar zou ik mijn pot thee plaatsen en de zonnebrand en als belangrijkste: een fijn boek. Ik had ook al bedacht dat ik in geval van grote hitte de stoel wat onder de vijg zou zetten. Dan hield ik het hoofd koel en zat of lag ik met mijn benen nog in de zon. Konden die lekker bruinen.

Boeken

De boekenvoorraad voor de zomer had ik op orde. Goed gemêleerd. Fictie en non-fictie door elkaar, zoals ik het graag heb. En nog een stapeltje tijdschriften voor de slome momenten.
Kom maar op met die zon. Laat de zomer maar beginnen.

Dus.

Er kwam helaas een kinkje in de kabel van mijn mooie plannen. Die zomer…die moet namelijk zo ongeveer nog steeds beginnen. Er werden ondergelopen kelders uitgedweild. Boeren stonden te huilen bij kapot gehagelde stalramen en verrotte aardappels. En behalve Olympische-records, werden er vooral koude-records verbroken.

Maar wie zit daar nou op te wachten? Ik in elk geval niet.

Ik geef je de zon..

Vorige week heb ik uit nijd mijn mooie tuinstoel maar binnen neergezet. Midden in de woonkamer. Ik heb er een tafeltje naast geschoven en mij geïnstalleerd met het prachtige boek:

“Ik geef je de zon” van de schrijver Jandy Nelson.

Dat leek me sowieso qua titel niet te overtreffen voor dat moment. En het bleek naar mijn grote tevredenheid ook nog eens een hartverwarmend, oorverdovend, meeslepend mooi boek te zijn. Het verhaal gaat over de tweeling Jude en Noah. Zij zijn dol op elkaar, maar worden door een tragische gebeurtenis uit elkaar gedreven. Tot zover klinkt het wellicht en ten onrechte cliché.

Een groot deel van het boek wordt verteld vanuit enerzijds de 13 jarige Noah en anderzijds de 16 jarige Jude. De verhaallijnen groeien naar elkaar toe en naar blijkt, kennen zij elk maar de helft van de geschiedenis.

Wat ik het allermooiste vind aan dit boek is de schrijfstijl, het dichterlijke. Het boek is vergeven van de meest fantastische zinnen en quotes.

“Ik hou van je” zeg ik tegen hem.

Maar het klinkt als “Hé!”

En dat is één van de vele. Ik bleef maar zinnen herlezen in dit boek en in gedachten diepe buigingen maken voor de auteur.

Als ik trouwens zo naar buiten kijk, dan acht ik het niet onwaarschijnlijk dat ik het boek zeer binnenkort voor de 2e keer ga lezen.

Op mijn mooie tuinstoel.

In de woonkamer…..

Anja Willemsen

P.S.
Ik mag hopen en het is mogelijk, dat tijdens het plaatsen van dit schrijven, de meteorologische actualiteit de inhoud achterhaald heeft.
Weersomstandigheden liggen gelukkig buiten verantwoordelijkheid van de schrijver.

Je kunt het boek HIER bestellen. Happybooks werkt samen met de meer dan 100 zelfstandige, échte boekhandels in Nederland die zijn aangesloten bij Libris. Als je deze link gebruikt dan steun je zowel de boekhandels, als Happybooks. En dat waarderen wij natuurlijk enorm!

 

Over de auteur

Anja Willemsen

Anja Willemsen

Anja is een single mum. Zij woont samen met haar hond Bella (11 jaar) en heeft een dochter van 18 (studerend en op kamers).
Na ruim 20 jaar politieagent te zijn geweest, heeft zij door de trap van een paard leren vliegen, waarna zij via een wonderbaarlijke salto beland is in een burnout/depressie/whiplash/angststoornis (geef het beest een naam) en via daar in de wao èn in de polder.
Zij beraadt zich nu op wat te doen met de rest van haar leven.

Laat een bericht achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.